Ali And The Hidden Map

Chapter 1

Eski Ağacın Altındaki Kutu

Ali, okuldan eve yürürken elindeki küçük taşları yolun kenarına tek tek diziyordu. Her taş, hayalindeki büyük maceranın bir işaretiydi. Bazen uzak dağlara gidecek, bazen kimsenin görmediği gizli yerleri bulacaktı. Küçük kasabalarının sessiz sokakları bile ona kocaman bir keşif yolu gibi görünüyordu.

O gün hava ılıktı. Ekmek fırınından taze ekmek kokusu geliyor, ağaç yaprakları hafifçe hışırdıyordu. Ali, kasabanın kenarındaki eski ağaca yaklaşınca durdu. Ağacın kalın kökleri toprağın üstünde kıvrılmış, aralarında küçük bir boşluk oluşturmuştu.

Boşluğun içinde tahta bir şey parlıyordu.

Ali çantasını yere bıraktı. Eğildi, fakat köklerin arasındaki yer dar ve çamurluydu. Ayakkabısının ucu çamura battı.

“Biraz daha dikkatli olmalıyım,” diye fısıldadı.

Önce ince bir dal bulup toprağı kenara itti. Dal kırılınca Ali geriye çekildi. Sonra çantasından mendilini çıkarıp ellerini sardı. Kökün yanına diz çöktü ve kutuya parmaklarının ucuyla ulaştı.

Kutu küçüktü. Tahtası eskimişti, ama kapağı sağlamdı. Üzerinde şu sözler yazıyordu:

“Gerçek hazineyi bulmak isteyen, önce kendi cesaretini keşfetmelidir.”

Ali yazıyı iki kez okudu. Bir an kutuyu yerine bırakmayı düşündü. Ya içinden işe yaramayan eski düğmeler çıkarsa? Ya bu sadece birinin sakladığı oyuncaksa?

Sonra kendi kendine gülümsedi.

“Cesaret, korkmamak değil,” dedi. “Dikkatli olup yine de denemek.”