Preview: چمدانی که زیر برف ماند
A short excerpt from “چمدانی که زیر برف ماند”. The full book contains 5 chapters and 9,786 words.
برف تا نیمهی تابلوهای خیابان بالا آمده بود و نام کوچه، زیر لایهای از یخ، تنها با دو حرف کجومعوج خوانده میشد. جیسون ماکا دستکش چرمیاش را به میلهی زنگزدهی تابلو کشید و به عددی نگاه کرد که روی پاکت نوشته شده بود. چراغهای خیابان یکیدرمیان خاموش بودند و باد، تکههای ریز برف را مثل خاکستر در صورتش میپاشید.
هواپیمای لندن ساعتی پیش در مسکو نشسته بود. چمدانش را در ایستگاه قطار شهری، کنار نیمکتی فلزی و سرد، برای چند دقیقه رها کرده بود تا نشانی را از روی پاکت بخواند. وقتی برگشته بود، چمدان نبود. نه صدای چرخهایش مانده بود، نه شاهدی، نه حتی رد پایی که در رفتوآمد مسافران گم نشده باشد.
فقط پاکت در جیب پالتویش مانده بود؛ پاکتی بیمهر، بینام فرستنده، با نشانی خانهای در مرکز مسکو.
جیسون اکنون باید پیش از بستهشدن شب به آن خانه میرسید. نمیدانست چه کسی در انتظارش است، اما میدانست آن نشانی تصادفی نیست. کسی آن را برای او فرستاده بود؛ کسی که از آمدنش خبر داشت.
دستش را در جیب داخلی پالتو فرو برد و پاکت را لمس کرد. کاغذ از رطوبت نرم شده بود. روی آن، با جوهری سیاه و خطی دقیق، نوشته شده بود:
«خیابان برزوف، پلاک هفده. در را سه بار بزن.»
جیسون به ساعتش نگاه کرد. عقربهها نزدیک نه شب بودند. برف شدت گرفته بود و خیابان اصلی، با وجود چراغهای زرد و رفتوآمد پراکندهی خودروها، دورتر از همیشه به نظر میرسید.
پیرمردی با کلاه پشمی از برابرش گذشت. جیسون به زبان روسی پرسید:
«خیابان برزوف؟»
مرد ایستاد. نگاهش اول به چهرهی جیسون افتاد، بعد به کفشهای خیس و چمداننداشتهاش.
«برزوف دیگر برزوف نیست.»
«منظورتان چیست؟»
پیرمرد شانه بالا انداخت. «اسمها عوض میشوند. خانهها میمانند، اگر خرابشان نکنند.»
«پلاک هفده کجاست؟»
مرد با انگشت به سمت کوچهای باریک اشاره کرد. «از آنجا برو. بعد از نانوایی، سمت راست. اما امشب کسی آنجا نمیرود.»
«من باید بروم.»
پیرمرد لبخند بیرمقی زد. «همهی آدمهایی که میگویند باید بروند، دیر یا زود میفهمند که چرا نباید میرفتند.»
بعد در برف گم شد.
جیسون وارد کوچه شد. برف زیر کفشهایش صدایی خشک و شکننده داشت. دیوارهای دو طرف، بلند و ترکخورده بودند؛ پنجرههایی با پردههای ضخیم در تاریکی فرو رفته و گاهی نور کمجانی از پشت شیشهی مات بیرون میزد. از جایی دور، صدای قطاری زیرزمینی میآمد؛ غرش کوتاه و سنگینی که لرزشش در دیوارها میپیچید.
نانوایی را پیدا نکرد. دو بار به بنبست رسید و یکبار از کنار در فلزیای گذشت که روی آن با رنگ سفید نوشته بودند: «ورود ممنوع». تلفن همراهش در جیب پالتو یخ کرده بود و نقشه، میان لکههای برف روی صفحه، مدام مسیر را تغییر میداد.
باد ناگهان چنان وزید که کلاهش را از سر کند. جیسون آن را گرفت و برای چند لحظه پشت دیوار کوتاهی پناه گرفت. انگشتانش بیحس شده بودند. در لندن بارها زمستان دیده بود، اما سرمای مسکو فقط دما نبود؛ چیزی بود که آرامآرام به مفاصل، خاطرهها و تصمیمهای آدم نفوذ میکرد.
پاکت را بیرون آورد. برای نخستین بار متوجه شد گوشهی پایینی آن کمی باز است. با ناخن شکاف را بیشتر کرد. کاغذ باریکی از داخل پاکت بیرون آمد؛ آنقدر باریک که در تاریکی دیده نمیشد.
روی کاغذ تنها یک جمله نوشته شده بود:
«تو دیر کردی، جیسون.»
او مدت زیادی به جمله نگاه کرد. نه از معنای آن، بلکه از دیدن نام خودش روی کاغذی که قرار نبود کسی جز فرستندهاش لمس کند، گلویش خشک شد.
در لندن، سالها بود هیچکس او را جیسون صدا نمیزد. دوستان قدیمی یا مرده بودند یا نامشان را از زندگی او پاک کرده بودند. در اسناد، نام کاملش وجود داشت؛ در قراردادها و گذرنامه و حسابهای بانکی. اما «جیسون» نامی بود که به اتاقی در گذشته تعلق داشت؛ اتاقی که در آن یک زن روس ایستاده بود و با چشمانی خسته گفته بود: «اگر بروی، دیگر برنمیگردی.»
جیسون کاغذ را تا کرد و در پاکت گذاشت.
از کوچه بیرون آمد و با زنی روبهرو شد که کیسهای پارچهای در دست داشت. زن حدود پنجاه ساله بود، با پالتویی خاکستری و موهایی که از زیر روسری تیره بیرون زده بود. نگاهش روی صورت جیسون ماند، اما نه آنقدر که بتوان نامش را شناخت.
«برزوف؟» جیسون پرسید.
زن به جای پاسخ، گفت: «پلاک چند؟»
«هفده.»
کیسه را محکمتر گرفت. «اینجا چنین پلاکی نیست.»
«حتماً هست.»
«خیابان را اشتباه آمدهاید.»
«نشانی را کسی برای من فرستاده.»
زن نگاهش را به پاکت دوخت. «چه کسی؟»
«نمیدانم.»
«پس چرا دنبال آن میروید؟»
جیسون پاسخ نداد. زن با دقت بیشتری او را نگاه کرد. سرمای هوا سرخی کمرنگی بر گونههایش نشانده بود، اما چشمهایش سرد و هوشیار بودند.
«در مسکو، آدمی که نمیداند چه کسی او را فرستاده، بهتر است هیچ دری را نزند.»
«من چارهای ندارم.»
زن لبخند نزد. «همه همین را میگویند.»
او راهش را ادامه داد. جیسون چند قدم پشت سرش رفت، نه از روی اعتماد، بلکه چون تنها نشانهی زندهای بود که در آن خیابان داشت. زن به انتهای کوچه رسید و در خانهای کوتاه با نمای آجری ناپدید شد. پیش از بستهشدن در، لحظهای برگشت و مستقیم به جیسون نگاه کرد.
آن نگاه، کوتاه اما آشنا بود.
جیسون ایستاد. چیزی در حالت سرش، در سکوت صورتش، و در آن مکث پیش از رفتن، خاطرهای را از زیر خاک بیرون کشید؛ خاطرهای که سالها با دقت دفن کرده بود. زنی جوان در ایستگاه قطار لندن. چمدانی آبی. دستهایی لرزان. و صدایی که گفته بود: «به من قول نده. فقط یکبار راستش را بگو.»
جیسون پلک زد. زن دیگر دیده نمیشد.
به راه افتاد. کوچهی بعدی به حیاطی داخلی میرسید که میان چهار ساختمان قدیمی گیر افتاده بود. برف در آنجا عمیقتر بود و چراغی بالای در ورودی، با نور نارنجی ضعیف، هر چند ثانیه خاموش و روشن میشد. روی دیوار، پلاک فلزی زنگزدهای دیده میشد:
«برزوف، هفده.»
جیسون برای لحظهای نفسش را نگه داشت....
What's inside: 5 chapters
- 1. چمدانی که زیر برف ماند
- 2. بخاری خاموش در زیرزمین
- 3. زنی که از گذشته برگشت
- 4. دفترچهای از لندن
- 5. نان میان هفت دست
About this book
"۱۳ شب در مسکو" is a fiction book by Anonymous with 5 chapters and approximately 9,786 words. رازهای گذشته، فقر، عشق ازدسترفته و بخشش در زمستان مسکو.
This book was created using Inkfluence AI, an AI-powered book generation platform that helps authors write, design, and publish complete books. It was made with the AI Novel Writer.
Frequently Asked Questions
What is "۱۳ شب در مسکو" about?
رازهای گذشته، فقر، عشق ازدسترفته و بخشش در زمستان مسکو
How many chapters are in "۱۳ شب در مسکو"?
The book contains 5 chapters and approximately 9,786 words. Topics covered include چمدانی که زیر برف ماند, بخاری خاموش در زیرزمین, زنی که از گذشته برگشت, دفترچهای از لندن, and more.
Who wrote "۱۳ شب در مسکو"?
This book was written by Anonymous and created using Inkfluence AI, an AI book generation platform that helps authors write, design, and publish books.
How can I create a similar fiction book?
You can create your own fiction book using Inkfluence AI. Describe your idea, choose your style, and the AI writes the full book for you. It's free to start.
Write your own fiction book with AI
Describe your idea and Inkfluence writes the whole thing. Free to start.
Start writingCreated with Inkfluence AI