Preview: ကာမဆေးလွန်ပြီးနောက် ခိုင်ဇာထွန်း
A short excerpt from “ကာမဆေးလွန်ပြီးနောက် ခိုင်ဇာထွန်း”. The full book contains 5 chapters and 3,455 words.
ခိုင်ဇာထွန်း၏ လက်ချောင်းများက ဖုန်းမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တစ်ချက်တစ်ချက် တုန်နေသည်။ နံရံက နာရီ၏ အနီရောင်ဂဏန်းများက ညနှစ်နာရီကျော်နေပြီဟု ပြနေသော်လည်း အခန်းထဲတွင် အချိန်က ရပ်တန့်နေသလိုပင်။ ပန်ကာသံ၊ မီးအိမ်၏ တရွရွမြည်သံနှင့် သူမ၏ အသက်ရှူသံတို့က တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောထွေးနေသည်။
စားပွဲပေါ်ရှိ ရေခွက်ကို လှမ်းယူလိုက်ရာ လက်မှ လွတ်ကျပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ကွဲသွားသည်။ ရေအေးများက ခြေဖျားတစ်လျှောက် စီးဆင်းသွားသော်လည်း ခိုင်ဇာထွန်း၏ ကိုယ်တွင်းအပူက မလျော့။ ကာမဆေးများကို အများကြီး သောက်မိခဲ့ကြောင်း သူမ သိနေသည်။ ယခုတော့ ဆေး၏ အာနိသင်က စိတ်နှင့် ကိုယ်ကို သီးခြားဆွဲခွာထားသလို ဖြစ်နေသည်။
“ငါ… ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ…”
သူမက စကားကို မိမိကိုယ်တိုင်သာ ကြားနိုင်အောင် ပြောလိုက်သည်။ အသံထွက်လာသည်နှင့်ပင် ရင်ထဲတွင် မကျေနပ်သည့် လှိုင်းတစ်ခု ထပ်တက်လာသည်။ ခိုင်ဇာထွန်းက နံရံကို လက်ဖဝါးဖြင့် ထောက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ရန် ကြိုးစားသည်။ ဒူးများက အားမရှိသလို တုန်နေသည်။
အခန်းတံခါးဘက်သို့ မျက်လုံးလှည့်လိုက်တော့ တံခါးလက်ကိုင်က အလင်းရောင်အောက်တွင် တောက်ပနေသည်။ အပြင်ဘက်တွင် လမ်းမီးရောင်က ပြတင်းပေါက်ကာတင်ကြားမှ တစ်စင်းချင်း ဝင်လာပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အဝါရောင်စတုရန်းများ ဖန်တီးထားသည်။ အိမ်ကြီးတစ်လုံးလုံး တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း ခိုင်ဇာထွန်း၏ အတွင်းစိတ်က ဆူညံနေသည်။
သူမလိုချင်တာ တစ်ခုတည်းရှိသည်။ အခုည၊ အခုအချိန်မှာ သူမအနားကို လူတစ်ယောက် ရောက်လာရမည်။ ထိုသူက နို့ပို့ကလားကြီး ဖြစ်ရမည်။ သူ့ကို တိုက်ရိုက်ခေါ်ရန် မသင့်တော်သော်လည်း သူ့သူငယ်ချင်းကလားကြီး တစ်ယောက်မှတစ်ဆင့် လာခိုင်းနိုင်သည်။ ခိုင်ဇာထွန်းက ထိုအတွေးကို စိတ်ထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် ပြန်ပြောရင်း ဖုန်းကို တင်းတင်းဆုပ်ထားသည်။
“နို့ပို့ကလားကြီး… လာရမယ်။ မလာလို့ မဖြစ်ဘူး။”
ဖုန်းထဲတွင် နို့ပို့ကလားကြီး၏ နံပါတ်မရှိ။ သိထားသည့် နံပါတ်ကလည်း မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်းသာ ရှိသည်။ သူမက အဆက်အသွယ်စာရင်းကို လှိမ့်ကြည့်ရင်း နာမည်တစ်ခုတွင် ရပ်သွားသည်။ နှစ်ယောက်နှင့် ပတ်သက်သော ဆက်သွယ်မှုတစ်ခု။ ထိုနံပါတ်မှတစ်ဆင့် နို့ပို့ကလားကြီး၏ သူငယ်ချင်းကလားကြီးကို ရှာနိုင်မည်ဟု သူမထင်သည်။
လက်ချောင်းက ခေါ်ဆိုခလုတ်ပေါ်သို့ ရောက်လာပြီး ပြန်ဆုတ်သွားသည်။ ခိုင်ဇာထွန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ရှက်ရွံ့မှုနှင့် အလိုဆန္ဒတို့ တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ သူမ၏ မျက်နှာပူလာပြီး အင်္ကျီလည်ပင်းကို ဆွဲလျှော့ကာ အသက်ရှူရန် ကြိုးစားသည်။
“ခိုင်ဇာ၊ စိတ်ထိန်း… စကားကို တိတိကျကျ ပြောရမယ်။”
သူမက မိမိကိုယ်ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သို့သော် အမိန့်ပေးသည့်အသံမှာပင် တုန်ယင်နေသည်။
ဖုန်းခေါ်သံက တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ်၊ သုံးကြိမ်။ မည်သူမျှ မကိုင်။ ခိုင်ဇာထွန်းက ဖုန်းကို နားမှ ခွာလိုက်ပြီး အခန်းထဲ လှည့်ပတ်ကြည့်သည်။ စားပွဲပေါ်တွင် ဆေးဘူးအလွတ်များ၊ ရေခွက်ကွဲစများနှင့် အဝတ်အစားများ ရှုပ်ပွနေသည်။ သူမက အဲဒီအရာများကို မြင်တိုင်း မိမိ၏ အမှားကို သတိရသော်လည်း အာနိသင်က သူမကို နောင်တထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော လိုအပ်ချက်တစ်ခုဆီသို့ ဆွဲခေါ်နေသည်။
ဖုန်းက တုန်လာသည်။
“ဘယ်သူလဲ…”
သူမက ချက်ချင်းကိုင်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်မှ အသံမထွက်သေးခင် ခိုင်ဇာထွန်းက စကားစလိုက်သည်။
“နှစ်ယောက်ရဲ့ လူလား။ ငါ ခိုင်ဇာပါ။ နို့ပို့ကလားကြီးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြောချင်လို့…”
“အခုလား။ ညနက်နေပြီနော်။”
တစ်ဖက်အသံက သတိထားနေသည်။ ခိုင်ဇာထွန်းက နံရံကို မှီလိုက်ရင်း မျက်လုံးမှိတ်ထားသည်။ အသံတစ်ခုတည်းကို အာရုံစိုက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ပန်ကာသံက ပိုကြီးလာသလို၊ အခန်းနံရံများက နီးကပ်လာသလို ခံစားရသည်။
“အခုမှ ဖြစ်ရမယ်။ နို့ပို့ကလားကြီးကို ခေါ်လာနိုင်မယ့် သူ့သူငယ်ချင်းကလားကြီး တစ်ယောက်ကို ခေါ်ပေးပါ။”
“ဘာကိစ္စလဲ။ ခိုင်ဇာအသံက မမှန်ဘူး။”
“ငါ အဆင်ပြေတယ်။ ဆေးနည်းနည်း… မဟုတ်ဘူး၊ အများကြီး သောက်မိတာ။ ဒါပေမယ့် သူ့ကို တွေ့ရင် အဆင်ပြေသွားမယ်။”
စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ဖက်မှ ခဏတိတ်သွားသည်။ ထိုတိတ်ဆိတ်မှုက ခိုင်ဇာထွန်းအတွက် ငြင်းပယ်ခြင်းတစ်ခုလို ခံစားရသည်။ သူမက ဖုန်းကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ဖိထားပြီး အသံကို နိမ့်ချလိုက်သည်။
“မေးခွန်းတွေ မမေးနဲ့။ လမ်းကြောင်းပဲ ပြော။ ဘယ်သူ့ကို ဆက်သွယ်ရမလဲ။”
“နို့ပို့ကလားကြီးက အခုဘယ်မှာလဲဆိုတာ ငါမသိဘူး။ သူ့သူငယ်ချင်းကလားကြီးကိုတော့ စားသောက်ဆိုင်နားမှာ တွေ့နိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် ခိုင်ဇာအိမ်ကို တစ်ယောက်တည်း လွှတ်ရမလားဆိုတာ - ”
“လွှတ်လိုက်။ လိပ်စာပို့မယ်။ တံခါးကို ငါဖွင့်ထားမယ်။”
“မလုပ်နဲ့။ အရင်ဆုံး တစ်ယောက်ယောက်ကို အနားမှာထား။ ဆေးအများကြီးသောက်ထားရင် - ”
ခိုင်ဇာထွန်းက ဖုန်းကို ချလိုက်သည်။ သူမ မကြားချင်သည့် စကားများကို တစ်ဖက်က ပြောနေသည်။ အကူအညီ၊ ဆေးရုံ၊ သတိထားရန် - ထိုစကားများသည် သူမလိုချင်သည့်အရာ မဟုတ်။ သူမက ဖုန်းထဲတွင် လိပ်စာရေးရန် ကြိုးစားသည်။ စာလုံးများက မျက်လုံးရှေ့တွင် နှစ်ထပ်ဖြစ်နေသည်။
“လမ်း… လမ်းက…”
လက်ချောင်းများက မှားယွင်းသည့် အက္ခရာများကို ထပ်ခါထပ်ခါ ရိုက်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် တည်နေရာမျှဝေရန် ခလုတ်ကို တွေ့သွားပြီး နှိပ်လိုက်သည်။ သို့သော် ကွန်ရက်မတည်ငြိမ်သဖြင့် မပို့နိုင်။ ခိုင်ဇာထွန်းက တံခါးဘက်သို့ လျှောက်သွားပြီး အိမ်ရှေ့မီးကို ဖွင့်ရန် ကြိုးစားသည်။
ခြေထောက်အောက်က ကွဲနေသောဖန်စများကို မမြင်လိုက်ပေ။ ခြေဖဝါးထဲသို့ စူးဝင်သွားသည့် နာကျင်မှုကြောင့် သူမ တစ်ချက်အော်မိသည်။ နံရံကို ကိုင်ထားပြီး ခြေထောက်ကို မြှောက်ကြည့်ရာ သွေးစက်သေးသေးများ ထွက်လာသည်။ အဲဒီအချိန်မှသာ သူမ၏ အခြေအနေက မိမိထင်ထားသလောက် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ကြောင်း သိလာသည်။
“မဖြစ်ဘူး… အခု မရပ်ရဘူး။”
သူမက အဝတ်စတစ်စကို ဆွဲဖြုတ်ပြီး ခြေဖဝါးပတ်လိုက်သည်။ လက်များ တုန်နေသော်လည်း တံခါးသော့ကို ဖွင့်နိုင်ခဲ့သည်။ အပြင်ဘက်လေက အခန်းထဲသို့ ဝင်လာပြီး ချွေးစိုနေသော အသားအရေကို အေးမြစွာ ထိတွေ့သွားသည်။ ခိုင်ဇာထွန်းက ခဏမျှ မျက်လုံးမှိတ်ထားပြီး ထိုအေးမြမှုကို လက်ခံလိုက်သည်။
ဖုန်းထဲတွင် စာတိုဝင်လာသည်။
“သူ့သူငယ်ချင်းကလားကြီးကို ဆက်သွယ်ပြီးပြီ။ လာမယ်လို့ ပြောတယ်။ ဒါပေမယ့် နို့ပို့ကလားကြီးကို တိုက်ရိုက် ခေါ်လာနိုင်မယ်လို့ မသေချာဘူး။”
...
What's inside: 5 chapters
- 1. ကာမဆေးလွန်ပြီးနောက် ခိုင်ဇာထွန်း
- 2. နို့ပို့ကလားကြီးခေါ်စာနဲ့ စည်းရုံး
- 3. နောက်ထပ်သူငယ်ချင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်အကြောင်း
- 4. သူငယ်ချင်းကလားကြီးရဲ့ အစီအစဉ်ကို ဖမ်းဆီး
- 5. ခိုင်ဇာထွန်းရဲ့ စကားပြာ အဆုံးသတ်ရွေးချယ်မှု
About this book
"Khin Zayar And Two Lovers" is a fiction book by Anonymous with 5 chapters and approximately 3,455 words. Adult erotic story involving sexual enhancement drugs and seduction.
This book was created using Inkfluence AI, an AI-powered book generation platform that helps authors write, design, and publish complete books. It was made with the AI Novel Writer.
Frequently Asked Questions
What is "Khin Zayar And Two Lovers" about?
Adult erotic story involving sexual enhancement drugs and seduction
How many chapters are in "Khin Zayar And Two Lovers"?
The book contains 5 chapters and approximately 3,455 words. Topics covered include ကာမဆေးလွန်ပြီးနောက် ခိုင်ဇာထွန်း, နို့ပို့ကလားကြီးခေါ်စာနဲ့ စည်းရုံး, နောက်ထပ်သူငယ်ချင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်အကြောင်း, သူငယ်ချင်းကလားကြီးရဲ့ အစီအစဉ်ကို ဖမ်းဆီး, and more.
Who wrote "Khin Zayar And Two Lovers"?
This book was written by Anonymous and created using Inkfluence AI, an AI book generation platform that helps authors write, design, and publish books.
How can I create a similar fiction book?
You can create your own fiction book using Inkfluence AI. Describe your idea, choose your style, and the AI writes the full book for you. It's free to start.
Write your own fiction book with AI
Describe your idea and Inkfluence writes the whole thing. Free to start.
Start writingCreated with Inkfluence AI
